كه از باغ روشنايي

فانوسي از غزل را تكرار مي كني

 و در نهايت سبز نگاهت

 آرامشي ابدي را ؟
ديگر از پاييز نخواهم سرود

وقتي غزل تنهايي ام با افسون نگاهت كمرنگ مي شود

 و من در حجم ثانيه ها

 در بي كراني حضورت

طلوع تو را جشن مي گيرم

 مي رسد روزي که با من لحظه ها را سر کني "

ميرسد روزي که تنها در کنار عکس من

شعر هاي کهنه ام را مو به مو از بر کني

مهدی اخوان ثالث

از قطعه ی:

فسانه

احمد شاملو

آري

 آري زندگي زيباست 

 زندگي آتشگهي ديرنده پا برجاست

گر بيفروزيش

 رقص شعله اش در هر كران پيداست

 ورنه خاموش است و

 خاموشي گناه ماست

قطره قطره
 مردن
و شب جمع را به سحر آوردن
روشنانه زيستن
 خاموشانه مردن
مردن با لبخند
 و پايان بخشيدن
 به دود ترديدي تاريخي
بودن يا نبودن

سياوش کسرائی

 فرياد كشيد

: آخر خفه شدم !

 چرا حرف نمي زني ؟

 گفتم

: نشنيدي ؟.... برو

کارو

     کاش مي شد اشک را تهديد کرد.

      مدت لبخند را تمديد کرد.

     کاش مي شد در ميان لحظه ها                   

       لحظه ديدار را نزديک کرد

بزرگترین ارزوت چیه؟

خیلی معصومانه نگاهم کرد و پرسید: 

                         بغلم می کنی؟؟!

لحظه ي ديدار نزديك است
باز من ديوانه ام ، مستم
باز مي لرزد ، دلم ، دستم
باز گويي در جهان ديگري هستم
هاي ! نخراشي به غفلت گونه ام را ، تيغ
 هاي ، نپريشي صفاي زلفكم را ، دست
و آبرويم را نريزي ، دل
اي نخورده مست
لحظه ي ديدار نزديك است


 

اخوان

فریدون مشیری

تو به من خنديدي
 و نمي دانستي
 من به چه دلهره از باغچه همسايه
 سيب را دزديم
 باغبان از پي من تند دويد
 سيب را دست تو ديد
 غضب آلوده به من كرد نگاه
سيب دندان زده از دست تو افتاد به خاك
 و تو رفتي و هنوز
 سالهاست كه در گوش من آرام آرام
 خش خش گام تو تكرار كنان
 مي دهد آزارم
 و من انديشه كنان غرق اين پندارم
 كه چرا
 خانه كوچك ما سيب نداشت

کنج ویرانه ی تن

دلکی پژمرده

حسرت و غم خورده

چشم در راه کسی است.

هیچ کس نیست که پاسخ گویدخواهش قلب مرا؟

دل من سخت پریشان کسی است

چه کسی میاید

تا غروب دل من را به سحر  کوک زند؟؟؟؟؟؟

ماهان

hanooz barnameie khassi nadaram baraye kar vali be zoodi matnamo mizanam

khoshhal misham komakam konin

khosh bashin

 bo0os bye